In memoriam Eric Schreurs

Op zaterdag 30 mei werd bekend dat stripmaker Eric Schreurs was overleden aan hartfalen. Een groot verlies voor de stripwereld, die geschokt en met diep verdriet reageerde, maar zijn dood haalde ook het NOS-journaal. Dat wil wat zeggen over de impact die Schreurs heeft gehad. 

Eric Schreurs (15-09-1958 - 29-05-2020) zal waarschijnlijk altijd worden geassocieerd met zijn bekendste schepping, de eeuwige loser Joop Klepzeiker, waarvan in de jaren 80 en 90 miljoenen albums zijn verkocht en die hem, in de woorden van zijn goede vriend Guido van Driel, zelfs 'even miljonair' hebben gemaakt. Maar zelf zou Schreurs die eeuwige associatie waarschijnlijk hebben betreurd, want er is zoveel meer dat hij op zijn conto heeft mogen schrijven. Zo is er de dystopische satire '1984 - Het gelijk van George Orwell' die hij maakte met Wim Hanssen, en 'Het ellendige hartverscheurende bestaan van Knier Zwellever', volgens illustrator en bewonderaar Gidion van de Zwaluw het 'beste stripalbum ooit'. 

In 2002 ontving Schreurs de Stripschapsprijs voor zijn gehele oeuvre. Daarnaast acteerde hij een een aantal speelfilms: 'Charley' (1986) en 'Terug naar Oegstgeest' (1987), beide van Theo van Gogh (voor wie hij ook een dichtbundel illustreerde, 'Recreatie') en 'De wederopstanding van een klootzak' (2013) van Guido van Driel. 

De laatste jaren had Schreurs' tekenstijl een grote evolutie doorgemaakt, waarin hij de 'shock value' van poep, pies en seks uit zijn Klepzeikerperiode had ingeruild voor de ultradynamische stijl met invloeden van onder meer Ralph Steadman en de Amerikaanse school van RAW. Veel van dat prachtige werk postte hij op zijn Facebookpagina en het vond grote aftrek bij fans. Persoonlijk hoopte ik nog altijd op dat boek met bewerkte verhalen van zijn held Charles Bukowski, waar ik ooit een glimp van mocht opvangen. Het heeft niet zo mogen zijn.

Tonio van Vugt

Artistiek directeur Stripdagen Haarlem

Met veel dank aan...