Mansoureh Kamari

De lijnen die mijn lichaam tekenen is een autobiografisch verhaal waarin de auteur vertelt hoe ze zo’n dertig jaar geleden als meisje opgroeide in Iran in een gewone, traditionele familie met zes kinderen. Maar in een regime waarin mannen de macht bezitten en vrouwen onderdrukt worden. Als kind en tiener ondervindt Kamari dagelijks die macht, zowel thuis met een strenge vader, als op de straat waar ze nagestaard en vernederd wordt en zelfs bij de dokter die haar tracht aan te randen. Angst beheerst haar leven, angst dat ze als negenjarige tegen haar wil zal uitgehuwelijkt worden, dat ze niet in het openbaar mag lachen, zingen of dansen, dat ze nooit een eigen leven zal kunnen leiden. Slechts tijdens het tekenen kan ze haar eigen wereld creëren en zich even vrij voelen.

Als twintiger ontvlucht Kamari Iran en vestigt ze zich in Frankrijk. Ze gaat werken in de animatiewereld. Ze poseert ook als naaktmodel in een tekenatelier. Tijdens die sessies komen haar herinneringen boven. Ze schetst ze uit, ruw, kwetsbaar, mooi, hard, eerlijk, als lijnen die haar lichaam tekenen.

Meer info