

Joost Swarte schoof aan voor de start van een reeks interviews en talks, waarbij hij de diepte opzocht over de kruisbestuiving tussen beeld, maatschappij en vormgeving. Deze inhoudelijke verkenning vond zijn visuele tegenhanger in het ABC Architectuurcentrum met de expositie "KLANK & PLANK".

Tobias Dahmen (Columbusstraat) en historicus Kees Ribbens (NIOD) gingen in gesprek over de monumentale graphic novel waarin Dahmen de geschiedenis van zijn familie tijdens de Tweede Wereldoorlog reconstrueert. In dit gesprek stond niet alleen het familieverhaal centraal, maar ook de vraag hoe je als maker en lezer kritisch kijkt naar je eigen verleden en hoe geschiedenis via beeld wordt doorgegeven.

TRIK nam de bezoekers mee in zijn wereld als politiek tekenaar: scherp, actueel en met een flinke dosis humor. Al meer dan twintig jaar fileert hij het nieuws met beelden, van Wordt Vervolgd tot Nieuwe Revu, en als docent aan ArtEZ Zwolle helpt hij nieuwe makers hun blik te ontwikkelen. In dit gesprek ging hij met studenten van ArtEZ en met het publiek in dialoog over hoe je naar de actualiteit kijkt en hoe je die vertaalt naar beeld. Een energieke sessie vol inzichten, improvisatie en sprekende voorbeelden.

Betje Ton liet zien hoe beeld en verhaal elkaar versterken. Na jaren als illustrator voor onder meer wenskaarten en kinderboeken, vond ze haar weg naar het schrijven en werd ze scenarist voor Tina en Donald Duck. Met haar autobiografische graphic novels en haar werk rond klimaat en actualiteit onderzoekt ze hoe je complexe thema’s helder en persoonlijk kan verbeelden. In dit gesprek kreeg je een inkijk in haar werkwijze, van dagboekstrip tot live tekenen, met aandacht voor de wisselwerking tussen tekst, beeld en humor.

IIn dit panelgesprek gingen Eva Hilhorst (Drawing the Times), Ageeth van der Veen (Getekend Verslag) en Menah Wellen in gesprek over live tekenen als beroep. Ze bespraken de raakvlakken en verschillen tussen visual notes en visual journalism en hoe beide zijn uitgegroeid tot professionele manieren om verhalen te brengen en er een praktijk van te maken. Eva Hilhorst vertrok vanuit getekende journalistiek, Ageeth van der Veen vanuit live verslaggeving bij events en congressen, en Menah Wellen vanuit visual notes met een maatschappelijke focus. Extra laag: Theresa Hartgers tekende live mee en toonde daarmee hoe een verhaal ter plekke in beeld ontstaat

Gerrit de Jager is terug in Eppo met nieuw werk rond De Familie Doorzon, de satirische stripreeks waarmee hij sinds de jaren 1980 de Nederlandse samenleving fileert met humor en scherpe observaties. Naast Doorzon stond ook zijn bredere oeuvre centraal, waarin maatschappijkritiek en absurdisme vaak samenkomen. In dit gesprek ging het over zijn kritische blik en hoe hij die doorheen zijn carrière steeds opnieuw heeft vertaald naar beeld en humor.

Mansoureh Kamari vertelt in haar bekroonde graphic novel De lijnen die mijn lichaam tekenen over haar jeugd in Iran en hoe ze haar persoonlijke ervaringen en herinneringen omzet in beeld. Het boek wordt geprezen om de indringende manier waarop ze opgroeien als meisje in Iran verbeeldt. In gesprek met Arezoo Moradi ontstond een kritische, soms beladen dialoog tussen twee Iraanse perspectieven: Kamari, die haar persoonlijke verhaal verbeeldt, en Moradi, die vanuit haar eigen ervaring met Iran het verhaal naast bredere maatschappelijke vragen plaatste.

De Braziliaanse stripmakers Gio Guimarães en Felipe Pan brengen met De Sirenen van Haarlem een historische fictie over Hannie Schaft en de zusjes Truus en Freddie Oversteegen, drie jonge vrouwen in het Nederlandse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. In gesprek met Jeroen Vullings staat hun beeld van deze geschiedenis centraal: hoe jonge vrouwen worden ingezet in een dodelijk spel van verzet en hoe je vandaag kritisch kijkt naar heldendom en de manier waarop zulke verhalen worden verbeeld.

Michaël Olbrechts (Galapagos, Het Reigersnest) brengt met Ada (Oogachtend) het waargebeurde verhaal van Ada Blackjack, die in 1921 deelneemt aan een Arctische expeditie naar Wrangel Island. Wat begint als een wetenschappelijke onderneming, wordt een strijd om overleven in extreme omstandigheden. In dit gesprek stond de manier centraal waarop we vandaag kijken naar historische expedities en hoe beeld en verhaal bepalen hoe zulke geschiedenissen gelezen worden.

Hanco Kolk kijkt al decennialang scherp naar de wereld, van S1NGLE tot zijn graphic novels en samenwerkingen met schrijvers en muzikanten. In Kenneth Harder trekt hij die kritische blik verder door in een satirische comic waarin waarheid en manipulatie botsen, geïnspireerd door zijn verontwaardiging over onder meer ICE en politieseries. In dit gesprek stond zijn manier van kijken centraal: hoe woede, actualiteit en humor samenkomen in beeld en verhaal.

Bram Groenteman en Nova de Hoo gingen in gesprek over Gevangen in het Oranjehotel, een bundel met acht getekende oorlogsverhalen rond de Polizeigefängnis Scheveningen in de Tweede Wereldoorlog. Groenteman werkte mee als redacteur, Nova de Hoo is een van de stripmakers. In dit gesprek stond de samenwerking en de vraag centraal hoe je historische (oorlogs)verhalen via strip kritisch en toegankelijk kan verbeelden.

Joris Mertens is een Vlaamse stripmaker en voormalig artdirector en storyboardartist, bekend van de sfeervolle graphic novels Bleekwater en Beatrice. In zijn werk staat beeld centraal: licht, schaduw, compositie en perspectief bepalen niet alleen de sfeer, maar vaak ook de manier waarop een scène gelezen en begrepen wordt. In deze masterclass van vijftig minuten liet hij zien hoe kritisch kijken naar beeld het verschil maakt. Hoe beïnvloeden camerastandpunten de emotie in een tekening? Wat verandert er wanneer je een scène van dichtbij, van boven of net van heel veraf bekijkt? Mertens toonde hoe zulke keuzes de sfeer volledig kunnen kantelen en hoe je als tekenaar leert om bewuster te kijken vóór je tekent. Daarnaast gaf hij een inkijk in zijn manier van werken als beeldmaker in een veranderend vakgebied, waarin ook experimenten met nieuwe digitale tools en AI een plaats beginnen te krijgen binnen het creatieve proces.

Kortsluiting – Strips & AI onderzoekt de impact van artificiële intelligentie op het maken van strips en beeldverhalen. Wat betekent het voor makers om met AI te werken zonder hun eigen stem te verliezen: wat kunnen we ermee, in plaats van wat moeten we ermee? Stripgids maakte hiervoor een korte documentaire waarin Wide Vercnocke (Mijn muze ligt in de zetel, Narwal, Drieman) zijn eigen werk confronteert met AI. Onder moderatie van Kurt Snoekx, die bij het filmproject betrokken was, deelde hij zijn ervaringen, twijfels en inzichten over de spanning tussen menselijke poëzie en machine-logica. Vanwege het feit dat de vertoonde documentaire ‘op tournee’ is, wordt de registratie van dit onderdeel tot aan toestemming van de auteurs niet gepubliceerd.

Lauraine Meyer brengt met kleur en humor scherpe observaties over gender en maatschappij. Deze Franse cartoonist en illustrator, gevestigd in Nederland, combineert haar achtergrond in grafisch ontwerp en haar ervaring als artdirector met een uitgesproken feministische blik. Met boeken als Feminists in Progress en Mecs in Progress maakt ze complexe thema’s toegankelijk voor een breed publiek. In gesprek met interviewer Gus Møystad vertelde ze over haar parcours en hoe ze via cartoons maatschappelijke kwesties aankaart.